Independent scholar, cat addict, tattoo lover
Gewiekste luchtatomen door vleugels aan het stromen werv’lend door vele kelen die trommelvliezen strelen. Centrifugale slagen van kleuren die behagen vocale wolk doorkruisend wat gonst en trilt wordt ruisend. Van hak op tak staccato een volg’houden vibrato hoog laag lomp met finesse bravouraccuratesse. Diplȏmatieke cānons in dărt’lende batāljons hiphȏp met zāng|kă|dānsend seănc’āct’e-présencend.
De voortuin is vakantieoord mijn paradijs op aard de katten zijn een junglesoort bont gras sierappeltaart. De halmen wuiven vriendelijk oranje hommelkont het vliegt en zoemt toegefelijk geel paars geklokt of rond. Mijn tuin en ik zijn bondgenoot talen niet naar elkaar het onbeduidend deel is groot woordloos en toch heel klaar. De grenzen tussen … Lees meer
Wat kunnen we leren van een telepathische gorilla? Nou, wat gevangenschap is bijvoorbeeld. Ishmael, gorilla in kwestie, is uit het wild geroofd en bij mensen opgegroeid. Hij kent gevangenschap dus van binnenuit – maar heeft ons nog veel meer te vertellen. Want terwijl mensen naar hem keken, keek hij terug en zag hij ook onze … Lees meer
Ons is de laatste decennia verteld dat we leiderschap moeten tonen. Misschien niet zo rechtstreeks want dat is opzichtig paradoxaal, maar toch in elk geval indirect door het als aantrekkelijk voor te stellen. En nu zitten we dus met een meerderheid aan leiders, wat gek is, want het idee van volgers is dat juist zij … Lees meer
Sinds een aantal jaren is de term ‘Symbioceen’ in opmars, ook in Nederland. Kort gezegd verwijst de term naar het tijdperk waarin de mensheid weer beseft onderdeel van de natuur te zijn, zelf natuur te zijn, en vanuit dat besef handelt ten gunste van een herstelde, gezonde planeet. Glenn Albrecht heeft de term bedacht en … Lees meer
Hoe klinkt de wereld als we de menselijke toon loslaten? Posthumanistische kunst gaat voorbij de wereld zoals mensen die ervaren. Zoiets maken lukt alleen door van begin tot eind samen te werken met niet-menselijke actoren. Het lectoraat Muzikale leerculturen van het Conservatorium van Amsterdam betrekt vogels en planten in het opnieuw leren luisteren, componeren én … Lees meer
In de prachtige expo “The Herd at the Watering Hole” roepen de werken van Lyn Mae Saeed (1973-2023) op tot meer solidariteit tussen dieren. Dat betekent voorlopig even dat vooral de mensendieren aan de bak moeten. Wij moeten onze relaties herstellen, onderling en met andere dieren (of breder: de meer-dan-alleen-menselijke wereld), want wij zijn het … Lees meer
Eigenlijk weet ik niet wat een libelle ziet als ze naar me kijkt, want libellen zien zo veel meer kleuren dan wij, vooral in het UV-spectrum (dus paarser dan ik hier kan weergeven). Waarschijnlijk is hun beeld wel wat gepixeld. Als libellen verdwijnen, verdwijnt een unieke manier van naar de wereld kijken. En de mens? … Lees meer
De ogen van libellen zijn geweldig! Elk oog heeft zo’n 30.000 facetten of lensjes en de snelheid waarmee ze zien is tussen 200 en 350 Hertz (mensenoog: 60 Hertz). Hun blikveld is bijna 360⁰ en ze zien 10 tot 20 keer meer kleuren dan wij. Door hun ogen horen ze tot de beste jagers ter … Lees meer
In het boekje The dragonfly will be the Messiah verbaast Masanobu Fukuoka, Japanse boer en filosoof, zich over de breedgevoelde menselijke behoefte aan religie. Als we zo graag verlost worden – waarvan eigenlijk? – laat de libelle dan onze redder zijn, zo stelt hij voor; en ja, waarom ook niet? Mijn bijdrage aan de Rode … Lees meer