Independent scholar, cat addict, tattoo lover
Gewiekste luchtatomen door vleugels aan het stromen werv’lend door vele kelen die trommelvliezen strelen. Centrifugale slagen van kleuren die behagen vocale wolk doorkruisend wat gonst en trilt wordt ruisend. Van hak op tak staccato een volg’houden vibrato hoog laag lomp met finesse bravouraccuratesse. Diplȏmatieke cānons in dărt’lende batāljons hiphȏp met zāng|kă|dānsend seănc’āct’e-présencend.
De voortuin is vakantieoord mijn paradijs op aard de katten zijn een junglesoort bont gras sierappeltaart. De halmen wuiven vriendelijk oranje hommelkont het vliegt en zoemt toegefelijk geel paars geklokt of rond. Mijn tuin en ik zijn bondgenoot talen niet naar elkaar het onbeduidend deel is groot woordloos en toch heel klaar. De grenzen tussen … Lees meer
Hoe klinkt de wereld als we de menselijke toon loslaten? Posthumanistische kunst gaat voorbij de wereld zoals mensen die ervaren. Zoiets maken lukt alleen door van begin tot eind samen te werken met niet-menselijke actoren. Het lectoraat Muzikale leerculturen van het Conservatorium van Amsterdam betrekt vogels en planten in het opnieuw leren luisteren, componeren én … Lees meer
Vorig jaar heb ik wat minder geschreven, doordat ik me meer met mijn schrijven bezig heb gehouden. Dat klinkt wat tegenstrijdig, maar is het niet als je bedenkt dat het schrijven zelf en het nadenken daarover twee verschillende activiteiten zijn. Maar ook weer niet helemaal, want beide zijn reflexieve processen in gedachtevorming. En daar heb … Lees meer
