Dit eiland kent vogelgezang

van ochtendrood tot schemerduister.

En ik, die ’t ademloos beluister,

soms uren-, soms minutenlang,

–

voel vaak een zeer lichte aandrang

die vogels te kennen, maar juister

dan slechts bij hun frêle gefluister,

getetter, gekwater, gezingzang.

–

Toch ervaar ik het niet als mijn verdriet,

want als creatief ornithologe

deert gebrek aan kennis mij – Goddank! – niet.

–

De kansen die d’onomatopee biedt!

Want als koekoek en oehoe wel mogen,

Wat is dan het bezwaar tegen een ‘twiet-twiet’?